www.napiprojekt.pl - nowa jakość napisów. Napisy zostały specjalnie dopasowane do Twojej wersji filmu.
Nieprawdopodobne.
Eddie, jaka była umowa? Rozdawaj.
Koledzy,
stawka idzie w górę.
250.
500. Joel?
Mamy dużą stawkę.
Podbiję cenę.
2.000$.
Kelly?
Nie, nie tym razem.
South Street Seaport.
Co jest, Joel?
Wchodzę.
Świetnie.
Sprawdźmy rozdanie, koledzy.
Sprawdzimy ciebie.
Wchodzę z wszystkim.
Wydaje mi się, że to jest 25.000$.
Co?
Zrób to.
Wchodzisz, czy nie, Nancy?
- Bierz to, pasiasta koszulko. - Dupek.
Właśnie o to mi chodziło.
Chodźcie do mnie.
Masz, kup sobie nowe okulary.
- Zdejmujesz kiedykolwiek te bryle? - Gdy uprawiam seks.
Twoja siostra lubi patrzeć mi w oczy.
- Powiedział to. - Joel jest straszny.
Joel?
- O co chodzi? - Skąd znasz tego gościa?
Kogo, Kelly'ego? Nie wiem, to znajomy znajomego.
- Czemu, o co chodzi? - Jakiś problem?
Jakbyś zgadł, jest problem.
Pan Cigar Aficionado rozdaje spod palca.
- Jak rozdaję? - Wiesz, jak.
Rozdajesz spod najlepszej karty.
Mówisz poważnie?
Przestańcie.
Naprawdę to robisz?
Dobra, dobra.
Uspokójcie się, panie.
Za drzwi!
Zobaczę cię jeszcze, to nie żyjesz.
Nie wierzę, ten skurwiel, oszukiwał nas pewnie całą noc.
Mike, twój nos.
Nie mogę w to uwierzyć.
Dobra, panowie... może zagramy dalej, co?
Kto miał teraz rozdawać?
Chyba sobie żartujecie.
Niektórzy nigdy się nie nauczą.
Złapaliśmy go, jak oszukiwał. Uderzył mnie w twarz i go wyrzuciliśmy.
Ile minęło, od kiedy go wyrzuciliście, do czasu dzwonka do drzwi?
- 30 sekund. - 20 sekund, jakieś 30 sekund.
Ten Kelly, miał jakieś nazwisko?
Nie wiem, grał z nami pierwszy raz.
Wygląda, że gracie na większe kwoty, niż z rozbitych świnek.
- Każdego dopuszczacie do gry? - Joel za niego poręczył.
Dobrze, idźcie do naszego rysownika i sporządźcie portret pamięciowy.
Później wrócę i porozmawiamy trochę dłużej, dobrze?
- Tylko nie mów, że miał asa w rękawie? - Oszust uciekł.
Ten skończył martwy.
Tłumaczenie >>> Irish <<<
*** KRYMINALNE ZAGADKI NOWEGO JORKU S02E08 *** *** ZŁE UDERZENIE ***
Wygląda, że ma złamaną rękę.
Strzelec będzie miał poważne stłuczenia.
Chłopcy, potraktowaliście Kelly'ego jak worek treningowy.
Ma szczęście, że go nie zabiliśmy.
Strzelec palił to cygaro.
To nie była przyjazna, domowa gierka, co?
Poker już nie jest hobby, to profesja.
Dopóki się tym zajmują praca w biurze dla nich to frajerstwo.
Graliście jeszcze, po tym, jak go wyrzuciliście?
Nie, to było ostatnie rozdanie.
Monety po 500 i 250, zaraz po rozdaniu kart.
- Grywasz w pokera? - Czasami.
- To jakiś problem? - Tak, nie potrafisz ukryć emocji na twarzy.
- Naprawdę? - Natomiast Mac...
ma pokerową twarz. Któż wie, o czym on myśli?
Zastanawiam się, skąd wziął broń? Może z jakiegoś schowka na korytarzu?
Mógł spodziewać się kłopotów, bo nikt nie przychodzi na pokera z dubeltówką.
Krew zmieszana ze śliną.
Zlali go dosyć ostro.
Krwawe otarcie.
Powstało, gdy szedł do pokoju ofiary.
Słyszałeś to?
Wizjer.
Wszyscy patrzą.
Masz coś?
Te prace dla nowej dziewczyny muszą się skończyć.
To lepsze, niż grzebanie w tygrysich odchodach.
Zabawne.
Nie, nie słyszałem niczego niezwykłego.
- Co się stało? - Zastrzelono mężczyznę na korytarzu.
- Słyszałem to. - Zadzwoniłeś pod 911?
Nie, a czemu?
To wygląda na świeże.
Wygląda jak krew.
- Dobry wieczór. - Żartujesz sobie?
- Wiesz, która jest godzina? - Przepraszam, że przeszkadzam,
- ale zastanawiałem się... - Zadałam pytanie.
Czy wiem, która jest godzina? Tak, wiem.
- Jest 3:00 nad ranem. - Jesteście szaleni.
Złożę na was skargę.
Życzę dobrej nocy.
Nieważne. Proszę na siebie uważać.
Widzisz, ale strata.
Jaka strata?
Ktoś tędy przechodził i wyrzucił strzelbę.
Dzień dobry.
Tara Stansfield.
Dziewczyna od pogody, Channel 8, miejscowe wiadomości.
To wyjaśnia ten makijaż.
I ciuchy, które ma na sobie...
pewnie wracała z pracy.
Albo do niej szła.
Ostatnio robiła reportaże.
Niezwiązane z pogodą.
Patrol przyjął zgłoszenie godzinę temu, od mężczyzny uprawiającego jogging.
Nieznana przyczyna śmierci, brak śladów duszenia.
Nic nie wskazuje na napaść na tle seksualnym.
Nie wygląda to też na rabunek.
Nadal ma biżuterię, zegarek.
Kieszeni nie przeszukano. Mam jakieś ślady na rękach.
Żółtawy kolor.
Brak krwi, uszkodzonych paznokci.
Pomimo, że są sztuczne.
Z niewielkimi śladami brudu.
Płaszcz jest wilgotny.
Chwileczkę.
Sinienie na twarzy i szyi.
Przybliżony czas zgonu, to około osiem godzin.
Właściwie, dziesięć godzin i 13 minut.
Nie można podać tak dokładnego czasu.
Tak myślisz, Einsteinie?
Danny, jestem wykwalifikowanym patologiem. Wiem o tym.
Jej płaszcz jest wilgotny.
Złapał mnie deszcz zeszłej nocy. Dwudziestominutowa ulewa około 20:45.
Ma rozmyty makijaż tylko po prawej stronie,
co oznacza, że leżała tu martwa, kiedy zaczęło padać.
Brawo.
- Mimo wszystko, to nie dobrze. - Tak, dowody, które zbierzemy,
będą uszkodzone z powodu deszczu.
To malutki odłamek szkła...
z małą, czarną kreską.
Twoja dziewczyna od pogody, otrzymała uderzenie w głowę, wyjąłem to szkło, z wnętrza rany.
Jednak to, nie wiąże się z przyczyną śmierci.
Więc, nasza ofiara została uderzona tępym narzędziem,
ale to jej nie zabiło.
To miejsce uderzenia. Jest jakiś krwotok,
ale nie krwiaka, pęknięcia czaszki ani obrzmienia mózgu.
Więc, co było przyczyną śmierci?
Ona utonęła.
Utonęła?
Ale znaleźliśmy ją w Strawberry Fields a pobliżu nie było wody.
Więc utonęła gdzie indzie i została podrzucona do parku.
Jednakże sinienie wskazuje, że nie była ruszana.
Zabójca miał około sześć godzin, zanim wystąpiło sinienie.
Znalazłem śladową ilość krwi, między naturalnymi a sztucznymi paznokciami.
Wysłał to, do DNA.
Jednak nadal muszę się przyjrzeć przekrojowi płuca.
Przyznaj się, jesteś zazdrosny.
Trochę.
- Daj mi znać, co znajdziesz. - Jaki będzie twój pierwszy ruch?
Wyglądało, jakby wracała z pracy, więc...
wydaje się logiczne, by tam zacząć.
Jak ci idzie ze strzelbą i kurtką?
To na pewno ta broń, niedawno z niej strzelano.
Jednak nie mogę znaleźć przydatnych odcisków.
A kurtka?
Są na niej ślady prochu. To nasz strzelec.
Udało się go namierzyć?
To zajmie chwilę, zanim DNA zdobędzie profil i przepuści przez bazę danych.
Tymczasem, ja chyba wiem jak do niego dotrzeć.
- Jak? - Wykurzę go.
Rozpoznajesz tego faceta?
- Nie, nie mam pamięci do twarzy. - Kupuje tutaj cygara.
Więc, ma dobry gust.
Osobiście, lubię kubańskie.
- Lubi pan kubańskie, panie Dulcet? - One są najlepsze.
Sprawa jest bardzo prosta.
Jeden telefon i ATF będzie na miejscu, konfiskując wszystkie kubańskie cygara, które mógłby pan sprzedać.
Teraz go rozpoznajesz?
Nazywa się Kelly.
Wynajmuje tu jedną skrytkę. Numer 11.
- Gdzie to będzie? - Tutaj.
Dziękuję.
Dlaczego go szukacie?
Chcemy z nim pogadać o niezapłaconych biletach parkingowych.
Masz jego adres? Płaci kartą kredytową?
- Nie, większość przychodzących tu ludzi płaci gotówką. - Wiesz, gdzie lubi przebywać?
Na kogo ja wyglądam, na jego niańkę?
- Wiesz, ile to kosztuje? - Teraz już nic.
Stella.
Czy to zapach kubańskich?
- Nie czuję dobrze, złam następnego. - Dobra, dobra.
Wieczorem organizuję pokera na zapleczu, gra o wielką stawkę.
- Znając Kelly'ego, powinien tu być. - Dobrze, o której początek?
- Zaczynamy za kilka godzin. - Widzisz, nie było tak ciężko.
Dobrze, wygląda, że mamy tu piękny odcisk.
Przepuszczę go przez bazę.
Jednak możliwe, że będziemy mieli więcej szczęścia i złapiemy go tutaj.
Byłem jej kamerzystą przez dwa lata. Nie mogę uwierzyć, że ona nie żyje.
Widziałem ją wczoraj.
Robiliśmy materiał na temat kolein spowalniających miasto.
To zdjęcie zrobiono podczas zamieci w 1996 roku.
Było tak zimno,
że z mojej kamery zwisały sople lodu.
Wróciłeś do studia po pracy w terenie?
Tak, przyjechałem Vanem a ona wzięła prywatny samochód.
Mogła zajść wysoko, wiesz?
Była dobra.
Leonard!
co z tobą do cholery?
Wszyscy czekają na dole.
Chodź!
Zostawię was, byście się rozejrzeli.
Dzięki.
Charakter.
To interesujące.
Chyba nie chciała, żeby ktoś zobaczył, co jest na kasecie.
Dobrze, Adam, pokaż swoją magię.
Adam, skoro już się tym zajmujesz, to może wyprasujesz mi spodnie?
Nie będę na to odpowiadał.
Dobrze,
zobaczmy, co Tara Stansfield chciała ukryć przed światem.
Samce i samice morsów wydają się leniwe,
ale ich zwyczaje godowe...
Morsy.
Żartujesz?
To już nie są morsy.
To film z twoich trzydziestych urodzin, Messer?
To dokument o morsach.
To Tara Stansfield, nasza ofiara z parku.
A kim jest drugi mors?
Puść materiał o kotach, później reklamy i wchodzimy ze sportem.
- Panie Fallon, musimy chwilkę porozmawiać. - To studio nagrań.
Nie możecie tu być, a ja nie mam chwilki.
Dobra, pamiętaj o najeździe kamery.
Najbardziej aktywne seksualnie morsy, wzbudzają zazdrość...
A co teraz, masz chwilkę?
Teddy, mógłbyś pokierować ekipą?
Zobacz ten ruch.
Pani Fallon to widziała?
- Nie wierzę, nagrała nas. - Mamy uwierzyć, że nic o tym nie wiedziałeś?
Detektywie, mógłbym stracić pracę. To mogłoby zrujnować moje małżeństwo.
To, nazywamy motywem, panie Fallon.
No przestań, oskarżasz mnie o zabicie Tary?
Próbowała cię szantażować, prawda?
Dobrze to rozegrała, ukryta kamera i w ogóle.
Co, groziła, że wyśle tą kasetę do pana żony?
Chcę adwokata.
Czy twój adwokat będzie w stanie wyjaśnić te zadrapania na twojej ręce?
Wiesz, Tara Stansfield została znaleziona z komórkami skóry, pod jej paznokciami.
Widziałeś kasetę. Jest agresywna w łóżku.
Nie powiem już słowa, dopóki nie przyjedzie mój adwokat.
To dobrze, bo będziesz go potrzebował.
Jest nasz facet.
Rozdaje.
Twój ruch, Rob.
Wchodzisz?
Tym razem pasuję.
- Pas. - Ja też.
Teraz ja, tak?
Myślę, że będę...
Się zwijał.
Chcecie powiedzieć, że o to chodziło?
Od kiedy granie w pokera jest przestępstwem?
Poznajesz tą kurtkę?
Co, jesteście z biura rzeczy znalezionych? Zatrzymajcie ją, nie ma żadnej wartości.
Nie, właściwie, jest bezcenna. To dowód, że byłeś na miejscu zbrodni.
Wyrzuciłeś kurtkę i strzelbę do zsypu na śmieci?
Człowieku, jesteś gorszy w kamuflowaniu morderstwa niż w oszukiwaniu w karty.
O czym ty mówisz?
Jaka strzelba?
Strzelba, z której zabiłeś Joela Ivey.
Joel nie żyje?
To Joel?
Co, nie rozpoznajesz go bez połowy twarzy?
Chwileczkę.
Złapali mnie na oszustwie.
Ale o tym już wiecie.
Wtedy, stłukli mnie dość mocno.
Podarli moją kurtkę, była na niej krew, więc, wyrzuciłem ją do zsypu i... odszedłem.
Przysięgam, nie wiem nic na temat tej strzelby.
Dowody nie zgadzają się z tym co mówisz.
Jest pozostałość prochu na twojej kurtce.
To niemożliwe.
Nie zabiłem go.
- To nie było częścią planu. - Planu?
No dalej, Kelly, gdzie miałeś schowaną strzelbę?
Na klatce schodowej?
- Wiedziałeś, że coś może pójść nie tak tej nocy. - Mieliśmy zarobić.
Jak zarobić?
- Nic więcej nie powiem. - Wiesz co, nie musisz.
Już położyłeś swoje karty na stole.
Karty z miejsca zbrodni?
- Ułożyłam je, tak jak było przed rozdaniem. - Coś podejrzewasz?
Kelly powiedział, że to nie on zabił Joela. To nie było częścią planu.
Mówił coś o.... zarabianiu. A później już nic nie powiedział.
Więc myślisz, że odpowiedź tkwi w kartach?
- Tak myślę. - Rozdawaj.
Dobrze.
No dobra, Kelly dostał parę asów.
Właściwie, wszyscy mieli dobre rozdanie.
To znaczy, że graliby o dużą stawkę.
Zobaczmy, co by dobrali.
Eddie ma fula, damy na dziesiątkach.
Mike dociera do koloru.
Joel i Kelly, mają pary.
Eddie cały czas ma najlepsze karty.
Kelly może wygrać tylko wtedy, jeśli ostatnią kartą będzie as.
Proszę bardzo.
To powinno być tutaj.
To nie as.
Masz ostatnią szansę, żeby coś powiedzieć, stary.
Kiedy minę te drzwi, pójdę do domu.
Usmażę sobie steka i obejrzę Lattermana.
A ty? Dostaniesz się do Central Booking,
i dadzą ci czerstwe pieczywo z nieświeżą kiełbasą.
Nie zabiłem go.
Nasza ofiara byłaby zwycięzcą.
Kelly i Joel oszukiwali razem.
Nie zabiłby swojego wspólnika.
Kelly czekał na połowę wygranej.
Więc, jeśli on go nie zabił, to kto to zrobił?
Przyszły wyniki DNA z korytarza ofiary.
Z próbek krwi i śliny pobranych z podłogi i ze ściany?
Dokładnie, ślady na podłodze, należą do Kelly Lindgrena.
- A krew na ścianie? - To nie Kelly.
Nie dopasowaliśmy ich w bazie. Ktoś inny krwawił na korytarzu.
Możliwe, że sprawca.
Dowód rzeczowy numer jeden.
Hammerback znalazł żwir i cząstkę liścia w tkance płucnej ofiary.
Potrzebujemy próbkę porównawczą, więc musimy zacząć od Strawberry Fields, gdzie znaleźliśmy Tarę.
- Dobrze, chodźmy. - Nie tak szybko.
Dowód rzeczowy numer dwa.
DNA z nabłonka, zza sztucznych paznokci Tary Stansfield.
Gdyby chodziło o tego parszywego producenta, miałbyś nieco weselszą minę.
Nie, to nie był Ethan Fallon. Badanie DNA wykazało, że to kobieta.
I zobacz to...
Pasuje idealnie do DNA ofiary, Tary Stansfield.
Ona się nie podrapała,
ponieważ nie było na jej ciele żadnych śladów zadrapania.
Mam na myśli tylko jedno.
Wyglądałyśmy jak idealne bliźniaczki, ale Tara i ja, byłyśmy zupełnie inne.
Ona zawsze była w świetle reflektorów,
a ja...
jestem nauczycielką.
Nie byłyśmy zbyt blisko.
Przypuszczam, że bardziej nam zależało, by się różnić, niż być podobnymi.
Co się pani stało?
Miałam sprzeczkę z Tarą.
Sprzeczka, która prowadziła do rękoczynów?
Testy DNA wskazują, że było to coś więcej niż rozmowa.
Gdzie była pani w nocy, kiedy ona zginęła?
Czy jestem podejrzaną?
- Detektywie? - Przepraszam, po prostu...
to zdumiewające jak bardzo jest pani do niej podobna.
- Jeśli jestem podejrzaną, detektywie, chciałabym... - Wie pani o kasecie video, prawda?
O to chodziło.
O to chodziło, prawda?
Gdyby ją ujawniono, kto poznałby różnicę? Ktoś mógłby pomyśleć, że to jesteś ty.
To musiało panią wkurzyć.
- Uderzyłeś swoją siostrę, Kayla? - Nie dotknęłam jej.
Dystrybucja w Internecie.
Będziesz mogła to ściągnąć na swój telefon.
A kiedy inni będą to ściągać, ja stanę się bogatsza i sławniejsza.
Myślisz kiedykolwiek o czymś innym, niż o sobie?
Tara, proszę nie rób tego. Jestem nauczycielką.
Zaufaj mi, Kayla, nikt nie pomyśli, że to ty.
Moja twarz jest twoją twarzą.
Teraz ludzie nas odróżnią.
Kiedy od niej wychodziłam, żyła.
Gdy dotarłam do domu, miałam wiadomość na poczcie głosowej.
Powiedziała, że jest jej przykro i że postąpiła źle.
Mówiła, że nie wie, jak mogła wpaść na tak głupi pomysł.
Później podziękowała i obiecała, że nie upubliczni nagrania.
- Masz jeszcze tą wiadomość? - Nie, skasowałam ją.
Jeśli to wszystko, chciałabym wrócić do rzeczy mojej siostry.
Trafisz do wyjścia?
911, co chce pan zgłosić?
Słyszałem wybuch, jakby ze strzelby lub czegoś takiego.
- Proszę podać adres. - 705 East 83.
- Pospieszcie się, chyba kogoś zastrzelono. - Policja już jest w drodze.
Lindsay.
Dostałem twoją wiadomość.
Mam tu rozmowę z 911 z budynku ofiary w noc morderstwa.
- Ktoś coś widział? - Nie, wszyscy coś słyszeli,
ale nie chcieli ryzykować wychodząc ze swoich mieszkań.
Tu jest coś interesującego.
Sąsiedzi zaczęli dzwonić o 1:23,
wszyscy twierdzili, że właśnie usłyszeli coś, co brzmiało jak wystrzał.
Ale...
jest to.
911, co chce pan zgłosić?
Odłożył słuchawkę.
- O której to było godzinie? - 1:21.
Dwie minuty wcześniej niż pozostałe telefony.
Może sąsiad usłyszał bijatykę przy grze w karty.
Albo ktoś zobaczył strzelca na korytarzu.
Musimy porozmawiać z tym, kto dzwonił.
To nic takiego, naprawdę.
Wracałam z chłopakiem z przyjęcia, a ten gość wsiadł z nami do windy.
Był pijany i śmierdział marihuaną.
Pchał się na mnie i wiesz,
dotykał moich włosów.
Uspokój się, stary.
Co się stało później?
Wysiadł za nami z windy, ale go zignorowaliśmy i weszliśmy do mieszkania.
To nic takiego.
To jednak musiało być coś. Wystarczające, że zadzwoniłaś pod 911.
Walił w nasze drzwi przez jakiś czas.
Ale w końcu odszedł.
Czemu odłożyłaś słuchawkę?
- Wynajmuję. - Nielegalnie.
Staram się ograniczyć koszta.
- Nie powiesz nikomu, co? - Nie, możesz mi zaufać.
Dzięki.
- Czego się dowiedziałaś od dzwoniącej dziewczyny? - Wraz z chłopakiem, trafiła na jakiegoś faceta w windzie.
- Więc, okazało się, że to nic ważnego. - Nie ma związku.
- Mac, Stella. - Co jest?
Postępy w dziedzinie DNA są nieprawdopodobne.
Smuga krwi z korytarza należy do białego mężczyzny o brązowych włosach i zielonych oczach.
To zawęża krąg podejrzanych.
Pan zielonooki lubi sobie zapalić. Znalazłam ślady THC w jego krwi.
- To marihuana. - Tak, wiem co to jest, Lindsay.
- Sprawdź profil wśród notowanych za posiadanie. - Oczywiście.
To może pasować.
Heather Davison, ta dzwoniąca dziewczyna, powiedziała, że od faceta w windzie, było czuć marihuanę.
- Jaki to ma związek z ofiarą? - Nie wiem.
Ale ona mieszka na dziewiątym piętrze, w jaki sposób znaleźliśmy krew tego gościa na ósmym?
Heather powiedziała, że zadzwoniła pod 911, kiedy ten facet dobijał się do jej drzwi.
Dość agresywnie.
Na wykładzinie jest krew.
Coś się tutaj stało i dlatego Heather nie powiedziała nam wszystkiego.
Detektyw Bonasera.
Heather, nie powiedziałaś mi całej prawdy, co?
- Przed twoimi drzwiami jest krew. - Nie wiem, o czym ty mówisz.
Ja wiem.
Nie chciałem cię przestraszyć, więc niczego ci nie mówiłem.
Na jaki temat, Scott?
Pamiętasz, że nie wszedłem za tobą do mieszkania?
Myślisz, że się ciebie boję? Nie boję się niczego.
- Już nie. - Nie będę się powtarzał.
- Spadaj stąd. - Twardziel z ciebie, co?
- Możesz go opisać? - Tak.
Przyjrzałem się jego twarzy.
Biały, 160 cm, brunet z zielonymi oczami.
Widziałeś go już wcześniej?
Nie, kiedy wszedłem do środka, widziałem przez wizjer, jak wsiada do windy.
Na tym się skończyło.
Nie jestem pewna, że to był koniec.
Stella.
Wygląda na to, że pojechał do góry.
A później wrócił na dół.
Wracał na dół, żeby cię zabić.
Tylko pomylił piętra.
Deszczowy człowieku,
nie słyszałeś o wynalazku na takie deszczowe dni?
Mówi się na to parasol.
Właściwie, wiem, że pierwszy powstał w czasach Dynastii Wey w 386 roku naszej ery.
- Co to?
Rozbite szkło, które znalazłem w ziemi na miejscu zbrodni. Sprawdź, czy możesz je zidentyfikować.
Świetnie.
Powiedzieć wam coś?
Wyszedłem do sklepu po gumy do żucia i gdzieś pomiędzy sosami a czekoladami...
znalazłem to.
Myślałem, że mówiłeś, że Tara Stansfield zdecydowała się nie wypuszczać kasety.
Tak powiedział jej siostra.
Ktoś dostał się do kopii i zdecydował inaczej.
Ten ktoś może być naszym mordercą.
Hawkes.
Nasza pogodynka została zabita przez pogodę.
- Co mam przez to rozumieć? - Zobacz to.
Zeskanowałem ziemię, gdzie znaleźliśmy ofiarę.
Jej głowa, leżała w niewielkim dołku w ziemi,
kiedy zaczęło padać.
Więc utonęła w dwóch calach wody w parku. Trzeba mieć naprawdę pecha.
Deszcz nie tylko zniszczył dowody, ale także pozbawił życia Tarę Stansfield.
Jedyne, czego nie wiemy...
to, kto uderzył ją w głowę?
Mam tutaj ten ułamek naszych puzzli.
Odłamki szkła znalezione na głowie ofiary, pasują do tych, z miejsca zbrodni.
Wygląda jak poziomica.
Spójrz na te czarne linie, wyglądają, jak...
Poczekaj, aż coś zobaczysz.
Podłoże w parku było rozmiękczone przez deszcz,
ale dzięki skanerowi mamy inne pole widzenia.
Zauważyłem, że jeśli spojrzymy od spodu...
- To wygląda jak trójkąt. - Chyba stał tam statyw.
Dokładnie.
Leonard Curson.
Detektywi.
- W czym mogę pomóc? - To twój Van?
Tak, jeden z służbowych.
Ktoś jeszcze ma dostęp?
Musiałby mieć kluczyki, ale nie ma.
- Możemy do niego zajrzeć? - Jasne, śmiało.
Danny.
Nie wiedziałeś, że jest rozbity, prawda?
Jest rozbity i pokrwawiony.
Wiem, że nie widać zbyt wiele, ale to obraz, który odbił się na tym plastiku.
A mój partner jest bardzo dobrym naukowcem.
Tara chciała, żeby to wyglądało, jakby ktoś ukradł kasetę z nagranym seksem,
i sprzedać ją, by zarobić.
Więc, poprosiła cię o pomoc.
Dałeś jej kamerę,
żeby mogła nakręcić film jak uprawia seks ze swoim szefem.
A ty zrobiłeś kopie i ty sprzedałeś je w Internecie.
Mam rację? Wiem, co sobie myślisz.
Mała plastikowa okładka, to za mało, żeby kogoś skazać, ale wiesz co?
Twój rozbity statyw w zupełności wystarczy.
Nie chciałem jej zabić.
- Zawarliśmy umowę. - Ale umowa przepadła, kiedy Tara pokłóciła się z siostrą,
i zdecydowała, że nie wyda tego nagrania.
Wiem o tym, więc zwabiłeś ją do parku.
Sprowadziłeś mnie tutaj przez to? Powiedziałam ci, nie zrobię tego.
Marnujesz swój czas, Leonard. Ja już zniszczyłam kasetę.
Podejrzewałem, że możesz to zrobić, więc...
zrobiłem kopię.
Wziąłeś kopię i rozprowadziłeś ją po jej śmierci.
- Nie chciałem jej zabić! - Zostawiłeś ją w parku, Leonard!
Nie wykonałeś nawet anonimowego telefonu pod 911. Co ma o tym sądzić?
- To nie robi ze mnie mordercy! - Właśnie, że robi. Możesz to sobie powtarzać.
Rozumiesz?
Ponieważ zabiorę cię teraz do miejsca,
gdzie będziesz miał seks bez żadnego dochodu.
Rozumiesz, wstawaj.
Wstawaj!
Wiemy, że zabójca mieszka na którymś z wyższych pięter.
Jeśli wrócił do swojego mieszkania po strzelaninie na klamce powinna być pozostałość prochu.
- Ile pięter ma ten budynek? - Osiemnaście.
Więc, do roboty.
Stella.
Te facet jest nieobliczalny, jesteś gotowa?
Czy tata jest w domu?
Tato.
Tato, obudź się.
Tato.
Tato, obudź się.
- Nie rozpoznajesz go, prawda? - A powinienem wiedzieć, kto to jest?
- Odstrzeliłeś mu głowę swoją strzelbą. - Nigdy go nie widziałem.
A tego?
Byłeś innym człowiekiem dwa lata temu, prawda, James?
Świetna praca, piękna żona, piękna córka.
Życie było dobre.
Wszystko skończyło się w dniu, kiedy pana napadnięto.
Dwa lata temu wracałeś do domu ze swojego biura i zostałeś napadnięty przez dwóch gości.
Pobili pana,
oblali całe ciało benzyną.
Grozili, że pana podpalą.
Jak długo byłeś w szpitalu, James?
Nie pamiętam.
Rany się zagoiły, ale koszmary...
uraz...
o tym nie zapomniałeś, prawda?
Więc zrobiłeś to, co robi większość osób szukających ucieczki.
Zacząłeś pić.
I piłeś.
- Przysiągłeś sobie, że już nigdy nie będziesz ofiarą. - Dlatego poszedłeś do domu i wziąłeś swoją strzelbę,
żeby się odwdzięczyć za pobicie.
Ale kiedy wracałeś na dół, byłeś zbyt pijany,
żeby wiedzieć, że pomyliłeś piętra.
Więc, zabiłeś kogoś, kogo nigdy nie widziałeś na oczy, James.
I nie możesz zrobić niczego, żeby od tego uciec.
Tłumaczenie >>> Irish <<<
>> Napisy pobrane z http://napisy.org << >>>>>>>> nowa wizja napisów <<<<<<<<
www.tvsubtitles.net